ออกแบบตารางเรียนหนึ่งวันด้วยตัวเอง

โรงเรียนจะส่งตารางเรียนมาให้ก่อนเดินทาง เป็นตารางที่บอกว่าคาบไหนเวลาไหน วิชาอะไร ห้องไหน ผู้เรียนส่วนใหญ่อ่านแล้วรู้สึกว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว ทั้งที่ตารางนั้นครอบคลุมเวลาแค่ส่วนหนึ่งของวัน

ช่องว่างระหว่างคาบ ช่วงเช้าก่อนคาบแรก และช่วงหลังอาหารเย็นรวมกันแล้วมักมากกว่าเวลาในห้องเรียนเสียอีก และเป็นช่วงที่ไม่มีใครจัดให้ ผลที่ตามมาคือคนสองคนที่เรียนคอร์สเดียวกัน ครูคนเดียวกัน จบออกมาต่างกันมาก เพราะสิ่งที่ทำนอกคาบไม่เหมือนกัน

บทความนี้ชวนวางตารางหนึ่งวันแบบเต็ม ตั้งแต่ตื่นจนนอน โดยเรียงตามลำดับเวลาจริง

06:00 - 07:30 ช่วงเช้า ใช้กับสิ่งที่ต้องใช้สมองสด

ช่วงก่อนคาบแรกคือเวลาที่มีคุณภาพสูงที่สุดของวัน และเป็นช่วงที่ถูกทิ้งบ่อยที่สุดเพราะยังง่วง

สิ่งที่ควรทำในช่วงนี้คือกิจกรรมที่ต้องการสมาธิสูงแต่ใช้เวลาสั้น เช่นอ่านออกเสียงข้อความสั้น ๆ ให้ตัวเองฟังประมาณสิบนาที หรือทบทวนสิ่งที่ครูแก้เมื่อวาน สิ่งที่ ไม่ควร ทำคือการเปิดสื่อสังคมออนไลน์ เพราะสมองจะเข้าสู่โหมดรับข้อมูลเร็วแบบไม่ตั้งใจ แล้วสมาธิในคาบแรกจะแย่ลงตามไปด้วย

ถ้าตื่นยากจริง ๆ ให้เริ่มจากสิบนาทีเท่านั้น อย่าออกแบบตารางเช้าที่ยาวเกินจนล้มเลิกในสัปดาห์แรก

08:00 - 12:00 ช่วงเช้าในคาบ เก็บของให้ครบ

ช่วงเช้ามักเป็นคาบตัวต่อตัวติดกันหลายคาบ สิ่งที่ตัดสินว่าคาบเหล่านี้คุ้มหรือไม่คือระบบการจดของคุณ ไม่ใช่ปริมาณที่จด

ให้แบ่งสมุดเป็นสองส่วนตั้งแต่ต้น ส่วนแรกจดสิ่งที่ครูแก้ ส่วนที่สองจดคำหรือวลีที่คุณอยากใช้แต่นึกไม่ออกตอนนั้น ส่วนที่สองมีค่ามากกว่าที่คิด เพราะมันคือรายการช่องว่างระหว่างสิ่งที่คุณอยากพูดกับสิ่งที่พูดได้จริง

ระหว่างคาบมักมีช่วงพักห้าถึงสิบนาที อย่าเอาเวลานั้นไปเปิดโทรศัพท์ ใช้เขียนสรุปคาบที่เพิ่งจบด้วยประโยคเดียวว่าได้อะไรกลับมา ประโยคเดียวพอ ทำแบบนี้ครบสัปดาห์แล้วคุณจะมีบันทึกที่ใช้คุยกับครูได้จริง

12:00 - 13:30 ช่วงกลางวัน อย่าเรียนต่อ

ช่วงนี้คนขยันมักพลาดที่สุด เพราะพยายามใช้เวลาพักไปกับการท่องศัพท์ต่อ

การใช้ภาษาต่างประเทศทั้งเช้าทำให้สมองเหนื่อยจริง ๆ ไม่ใช่แค่ความรู้สึก ถ้าไม่พักเลย ประสิทธิภาพช่วงบ่ายจะตกอย่างชัดเจนภายในสัปดาห์ที่สอง สิ่งที่ควรทำคือกินให้ตรงเวลา แล้วนอนกลางวันสั้น ๆ ไม่เกินยี่สิบนาที หรือเดินออกไปข้างนอกให้เจอแสงแดด

ถ้าอยากใช้ช่วงนี้ให้เกี่ยวกับภาษาบ้าง ให้เลือกกิจกรรมที่ไม่ต้องออกแรงคิด เช่นฟังบทสนทนาที่เคยฟังแล้วซ้ำอีกรอบ การฟังซ้ำสิ่งที่เข้าใจแล้วให้ผลดีกว่าการฝืนฟังสิ่งใหม่ตอนสมองล้า

13:30 - 17:00 ช่วงบ่าย คาบกลุ่มและการฝืนพูด

คาบกลุ่มช่วงบ่ายเป็นช่วงที่คนไทยเงียบที่สุด เพราะเหนื่อยแล้วและเพราะมีคนอื่นฟังอยู่

วิธีที่ได้ผลคือตั้งเป้าเชิงปริมาณไว้ล่วงหน้า เช่นวันนี้จะพูดอย่างน้อยสามครั้งในคาบกลุ่ม โดยไม่สนใจว่าจะพูดถูกหรือไม่ ตัวเลขทำให้ตัดสินใจง่ายกว่าความตั้งใจลอย ๆ และเมื่อครบสามครั้งแล้ว ครั้งที่สี่จะมาเองโดยไม่ต้องฝืน

รายละเอียดการใช้คาบกลุ่มให้คุ้มอ่านต่อได้ที่ ใช้คาบเรียนกลุ่มที่คลาร์กให้คุ้ม

17:00 - 19:00 ช่วงเย็น ออกกำลังหรือออกจากโรงเรียน

ช่วงนี้ควรเป็นช่วงที่ร่างกายได้ขยับ ไม่ใช่ช่วงที่นั่งต่อ

ผู้เรียนที่อยู่ยาวหลายสัปดาห์แล้วยังรักษาสภาพได้ดี มักมีจุดร่วมคือมีกิจวัตรทางกายบางอย่างที่ทำสม่ำเสมอ จะเป็นการเดิน วิ่ง หรือกีฬาก็ได้ สิ่งที่สำคัญคือความสม่ำเสมอมากกว่าความหนัก เพราะช่วงกลางคอร์สคือช่วงที่ความเหนื่อยสะสมสูงสุดและเป็นสาเหตุอันดับต้น ๆ ของการหมดไฟ

สิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬาต่างกันไปมากในแต่ละโรงเรียน ควรสอบถามรายละเอียดกับโรงเรียนที่สมัครโดยตรงก่อนตัดสินใจ

19:00 - 21:30 ช่วงค่ำ สองงานที่ต้องแยกกัน

ช่วงค่ำมักถูกใช้แบบเหมารวมว่า "ทบทวน" ซึ่งกว้างเกินไปจนไม่เกิดผล ให้แยกเป็นสองงานที่ต่างกันชัดเจน

งานแรกคือปิดของวันนี้ ใช้เวลาประมาณสามสิบนาที เอาสิ่งที่ครูแก้มาอ่านซ้ำ แล้วพูดออกเสียงประโยคที่แก้แล้วสัก ๆ สองสามรอบ จุดประสงค์ไม่ใช่การจำ แต่คือการให้ปากคุ้นกับรูปที่ถูกต้อง

งานที่สองคือเตรียมของพรุ่งนี้ ใช้เวลาประมาณสิบห้านาที เตรียมหัวข้อที่จะเอาไปพูดในคาบตัวต่อตัว หนึ่งหัวข้อพอ พร้อมคำศัพท์สามคำที่คาดว่าจะต้องใช้ การเตรียมแบบนี้ทำให้คาบพรุ่งนี้เริ่มได้เร็วขึ้นทันที

สองงานนี้รวมกันไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ที่เหลือของค่ำวันนั้นเป็นเวลาส่วนตัว และควรเป็นเวลาส่วนตัวจริง ๆ

ถ้าคุณมีคอร์สออนไลน์หรือหลักสูตรอื่นที่ต้องเรียนต่อระหว่างอยู่ที่คลาร์ก อย่าแทรกเข้าไปในช่วงค่ำแบบวันต่อวัน ให้กันไว้เป็นช่วงเฉพาะของสัปดาห์แทน อ่านวิธีจัดได้ที่ เรียนออนไลน์ควบคู่ ระหว่างเรียนที่คลาร์ก

ส่วนเวลานอนต้องอยู่ในตารางด้วย การนอนไม่พอทำให้การจดจำคำใหม่แย่ลงอย่างเห็นได้ชัด และผู้เรียนจำนวนมากละเลยข้อนี้เพราะรู้สึกว่าการนอนคือการไม่ได้ทำอะไร ให้กำหนดเวลานอนเป็นบรรทัดหนึ่งในตารางเท่ากับคาบเรียน ถ้าเรียนแบบหนักหลายคาบต่อวัน เวลานอนที่น้อยกว่าเจ็ดชั่วโมงจะเริ่มส่งผลภายในสิบวัน ข้อนี้สำคัญเป็นพิเศษสำหรับผู้เรียนวัยทำงานที่เคยชินกับการนอนดึก

ตัวอย่างตารางที่ปรับตามระยะคอร์ส

ตารางเดียวไม่เหมาะกับทุกระยะ ความหนักควรต่างกันตามความยาวคอร์ส

ตัวเลขเหล่านี้เป็นกรอบเริ่มต้น ไม่ใช่มาตรฐานตายตัว ให้ปรับตามสภาพร่างกายจริงในสัปดาห์แรก

และอย่าลืมว่าการเพิ่มกิจกรรมง่ายกว่าการตัด แต่ตารางที่ใช้ได้จริงคือตารางที่ตัดของออกแล้ว

ให้ตัดสามอย่างนี้ก่อน หนึ่ง การจดศัพท์จำนวนมากโดยไม่มีแผนใช้ ซึ่งกินเวลาและให้ผลน้อย สอง การดูวิดีโอสอนภาษาแบบไม่มีการพูดตาม เพราะเป็นการรับข้อมูลที่ไม่แปลงเป็นทักษะ สาม การวางแผนตารางซ้ำไปมา ซึ่งให้ความรู้สึกว่าได้ทำอะไรแต่ไม่ได้ฝึกอะไรเลย

เมื่อวางตารางเสร็จ ให้ใช้เลยหนึ่งสัปดาห์เต็มก่อนแก้ ถ้าแก้ทุกวันจะไม่มีทางรู้ว่าแบบไหนได้ผล วิธีวัดว่าตัวเองพัฒนาขึ้นจริงหรือไม่อ่านต่อได้ที่ วัดพัฒนาการภาษาอังกฤษด้วยตัวเอง

ตารางที่ดีไม่ใช่ตารางที่แน่นที่สุด แต่คือตารางที่ทำซ้ำได้ทุกวันจนจบคอร์ส ดูโรงเรียนสมาชิก CAESA ทั้ง 8 แห่ง หรือ ติดต่อเรา เพื่อสอบถามตารางเรียนของแต่ละโรงเรียน